W chwili, gdy piszę te słowa, za oknem pada śnieg. Jeśli wierzyć synoptykom, to może być jedyny opad śnieżnego puchu  w tym miesiącu. Dlatego mam zgoła szatański pomysł: przyspieszmy święta Bożego Narodzenia choćby o kilka dni, póki jest śnieg.

Albo idźmy w zmianach jeszcze dalej: niech te święta będą ruchome jak Wielkanoc. Niech odbywają się tylko wtedy, gdy wkoło jest biało. No tak, ale w tej koncepcji jest jeden minus: nigdy nie będzie tak, że w całym świecie chrześcijańskim w tym samym terminie spadnie śnieg…

Zdaję sobie sprawę, że tego typu irracjonalnymi pomysłami narażam się na tzw. święte oburzenie, a w najlepszym przypadku – na kpinę. Mało jednak kto uświadamia sobie, że  termin obchodzenia świąt bożonarodzeniowych wynika bardziej z tradycji, obyczaju niż z twardych dowodów historycznych. Właśnie historycy, w tym także katoliccy, np. ks. prof. dr hab. Mariusz Rosik, teolog i biblista z Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, przyjmują, iż Jezus urodził się w 7-6 roku …przed Chrystusem.   Brzmi jak bluźnierstwo, aczkolwiek wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazują, iż tak mogło być w istocie.

Niestety, żaden z ewangelistów nie podał konkretnego dnia ani roku narodzin Chrystusa. Ba, ich relacje są w niektórych fragmentach sprzeczne. Według św. Mateusza Jezus urodził się za panowania króla Heroda, który według żydowskich historyków zmarł w 4 roku przed nasza erą. Natomiast wg Ewangelii  św. Łukasza Chrystus przyszedł na świat podczas spisu ludności zarządzonego przez cesarza Oktawiana Augusta za czasów wielkorządcy syryjskiego Kwiryniusza. A z zapisków historycznych wynika, iż Kwiryniusz pełnił tę funkcję od 6 do 10 roku n.e., a spis przeprowadził w 6 lub 7 r.n.e. Komu więc wierzyć? Ks. prof. Rosik w wywiadzie na łamach „Gazety Wyborczej” skłania się ku relacji Mateusza, czyli że Jezus Chrystus narodził się w Betlejem  za panowania Heroda Wielkiego i w okresie spisu ludności, ale nie zarządzonego   przez Kwiryniusza, lecz w trakcie rządów Gajusza Sencjusza Saturninusa.  A ten ostatni był namiestnikiem Syrii w latach 8-6 p.n.e.

Można wierzyć lub nie w  te i inne rewelacje badaczy historii chrześcijaństwa, np. że Chrystus nie narodził się wcale zimą, bo przecież według Biblii pasterze oddający hołd nowo narodzonemu  paśli owce na łąkach. A nawet w Judei grudzień to miesiąc zimowy i owce pozostają wtedy w zagrodach. Idąc z duchem czasów można też przewartościować sposób obchodzenie świąt.

Za przykładem ekologów z klubu Gaja (tego samego, który doprowadził do wyprowadzki niedźwiedzi z leszczyńskiego zoo)  należałoby zrezygnować z tradycji kupowania na straganach żywego karpia, następnie przetrzymywanego  w niehumanitarnych warunkach w wannach kąpielowych i na koniec zabijanego  własnoręcznie w bestialski sposób przez domowników. Ekolodzy proponują w zamian kupowanie karpia w lodzie albo nawet zrezygnowania z konsumpcji ryb i urządzania jarskich wigilii. Silne jest też lobby zachęcające do rezygnacji z kupowania żywych choinek i zastąpienia ich sztucznym drzewkiem, które można wykorzystać przez wiele lat.

Osobiście podchodzę dość sceptycznie  do wszystkich tych rewizjonistycznych teorii historiozoficznych dotyczących początków chrześcijaństwa i do propozycji ekologów co do alternatywnego sposobu urządzania świąt. Na organizowanej w moim domu wigilii tradycyjnie będzie więc karp, żywa choinka, no i prezenty. Jedynym odstępstwem od tradycji będzie brak Gwiazdora, czy jak kto woli – św. Mikołaja. Dzieci już mam dorosłe, więc żadne z nich w Mikołaja nie wierzy. Choć może jego rózga by się pod ręką przydała…